Skłonność do zachwytu
Budząca się równocześnie skłonność do wszelkiego rodzaju uniesień, zachwytów, adoracji dostarcza materiału, z którego młodzież wytwarza sobie idealne wzory. Rozbieżność istniejąca pomiędzy obrazem własnej osobowości, otrzymanej drogą samokrytyki, a tymi idealnymi wzorami staje się punktem wyjścia pracy nad własną osobowością ł. Wywiad przeprowadzony w okresie przedwojennym z ramienia Zakładu Psychologii Wychowawczej U. W. przez psychologów szkolnych, a także przez niektórych nauczycieli wśród uczniów i -uczennic dwu najwyższych klas szkoły powszechnej oraz niższych klas gimnazjum wykazał, iż w 14 lub 15 roku życia bardzo duży procent młodzieży nie tylko zastanawia się nad własnym charakterem, ale też dokonuje różnych prób, aby "wzmocnić własną wolę" i "ulepszyć" charakter. O ile pewne zadatki samokształcenia mogą być odnajdywane w każdym normalnym przebiegu okresu dojrzewania, o tyle rezultaty tego procesu bywają indywidualnie różne. Wchodzą przy tym w grę dwa czynniki. Pierwszy z nich ma charakter skłonnościowy. Mówiliśmy już poprzednio o tym, iż można odróżnić typ jednostek nastawionych raczej na heteroedukację od jednostek o wyraźniejszych tendencjach samokształceniowych.
Podobne strony: obróbka gwintów zioła wina domowe Kontakt indywidualny i nie tylko.